Maandag 3 december had ik een bezoek op Newcastle University, waar ik iemand ken vanuit de Student Financials PAG van de gebruikersvereniging. Naast een gezellige dag bijkletsen en ook nog een beetje kijken hoe dingen in Australië werken, was er ook nog tijd voor een gezamenlijk diner.Op dinsdag waren het natuurlijk de vliegtuigen die weer de overhand hadden, met opnieuw een bezoek aan "Fightertown" Williamtown. Er werd vandaag goed gevlogen, zelfs 2 PC 9tjes van de FAC-afdeling. Wel lastig te lezen die krengen, maar tijdens de landing ging het al een stuk makkelijker. Toen ik er 's morgens aankwam, kwamen er al vrij snel enkele medewerkers van het museum richting de landing met hun camera's. Als zij speciaal naar de landing komen, dan wordt het echt tijd om de boel in gereedheid te brengen, want er bleek een Hornet zonder markings in aantocht te zijn, die zij erg graag op de plaat wilden hebben. Nou als het voor hun een aparte kist is, dan ook voor mij. Dus de A21-114 werd meteen maar even vastgelegd. Volgens deze mannen zou deze kist zijn ingedeeld bij het 77 Sqn, gebaseerd op het callsign dat werd gebruikt. Later op de dag zou deze kisten overigens nog een aantal missies vliegen. Ook de A21-29 heeft een bijzondere afbeelding op zijn staart, in de vorm van een "Hoge hoed".
Deze week zal ik wel weinig kisten van OCU zien, want die zijn met een aantal kisten voor een afsluitende oefening naar Tindal en komen pas later deze week terug naar huis. Maar het was zeker geen verloren dag! Morgen nog maar eens een keer.
Vandaag kwam er ook een speciaal beschilderde A.320 van JetStar binnen. Voor de civilo's onder de lezers heb ik daar ook maar even een plaatje van gemaakt.

Opnieuw een dagje op Wiiliamtown, want als een veld een beetje fatsoenlijk vliegt, dan is het toch gewoon een plezier om er rond te hangen. En dan het restaurant/café met een terrasje langs het hek, dan is het toch erg goed vertoeven. Helaas was de wind iets gedraaid, zodat baan 12 in gebruik was, in tegenstelling tot gisteren, toen baan 30 in gebruik was en de kisten dus lekker laag en langzaam voorbij kwamen.
In het plaatsje Raymond Terrace staat een Sabre op een paal, de A94-959 met 76 Sqn markings.
Van een Richmond-spotter hoorde in vandaag dat de B.737AEW&C op Amberley daar wordt voorzien van de radarapparatuur en het derde toestel zou moeten zijn, omdat de eerste twee in de USA worden (om)gebouwd.
Daarnaast bleek uit een defensiebericht dat de B.707 A20-629 op 30 oktober jl. buiten gebruik is gesteld.
Laat in de middag kwam een Skycrane binnen op Williamtown. 's avonds in het nieuws werd verteld dat deze helicopters worden gebaseerd in Sydney en Melbourne en binnen zijn gekomen met een boot in de haven van Newcastle. In totaal zouden er 4 CH-54's moeten zijn.

De planning was om de donderdagochtend op Williamtown door te brengen en daarna door te rijden richting Canberra. Maar 's ochtends werd er op de scanner een opmerking gemaakt dat de 13 kisten van 2 OCU terug kwamen van Tindal. Dus met dat in het achterhoofd werd deze vlucht toch maar even afgewacht. Normaal komen ze op de vrijdag terug, maar je weet maar nooit. Nou, aan het einde van de middag was er nog steeds geen spoor van deze kisten te ontdekken, dus zullen ze toch pas op de vrijdag terugkomen. En om nou met deze wetenschap Williamtown te verlaten .... Dan maar in het weekend naar East Sale rijden vanaf Williamtown in plaats van Canberra. In het weekend is verder toch weinig te beleven, dus morgen deze vlucht afwachten en dan via Richmond mijn tocht naar het zuiden beginnen.
Leuke landing vandaag was een Hawk die de dragchute trok. Iets wat ik nog niet eerder had gezien. Ook de Rescue-helicopter liet zich eindelijk eens een keer lezen. Het blijkt de VH-LAI te zijn.

In de ochtend gingen alleen de Hawkjes vliegen, en voor de rest bleef het erg rustig in de area waar de flightline is. Het bleef dus wachten op de de kisten van 2 OCU die van Tindal terug zouden moeten komen. Er waren wel twee leuke bezoekers. De Herc maakte een "Touch-and-go" en de KingAir van East Sale ging eerst even naar de civiele terminal om passagiers te droppen en te tanken, wat de toren een beetje raar vond, om daarna naar het militaire gedeelte te komen voor een kort bezoekje. Rond lunchtijd werd het restaurantje opgezocht, om uit de zon te gaan en even iets te eten. Daar zat ook een Hornet-vlieger met een 75 Sqn-badge, dat er nogal erg nieuw uitzag. Dus maar eens even gevraagd hoe het stond met zijn collega's die uit Tindal moesten komen. Nou hij bleek dus één van die jongens te zijn en waren gisterenavond rond 19:30 al teruggekomen. Dat was dus meteen het teken om het op Wiiliamtown voor gezien te houden en richting Richmond te gaan, op weg naar East Sale.
Onderweg naar Richmond begon de lucht al te betrekken en begon het een beetje te regenen. Maar eenmaal in de buurt van het veld, kwam het er met bakken uitvallen. Ondanks de regen toch maar even doorgereden naar het informatiecentrum, maar het veld was door de regen in een soort mist gehuld. Na een kwartiertje werd de regen minder en konden de kisten op het platform worden gelezen. Om daarna een slaapplaats in de buurt te gaan zoeken.

Voor de rit naar East Sale te beginnen, moest natuurlijk nog wel even op Richmond gekeken worden of er geen andere kisten bijgekomen waren. Deze poging was niet voor niets, want de '66' was er bijgekomen.

Daarna werd de route via Canberra naar East Sale ingezet. Op Canberra waren 3 Challengers zichtbaar. Aangezien er maar 3 hebben, zijn de nummers ook snel gevonden. Bij Qantas stond weer één Herc buiten en twee in de hangaar, maar één daarvan kon ik niet gelezen krijgen.

De rit werd onderbroken in Cooma, in het gebied van de 'Snowy Mountains', want volgens de routeplanner zouden de motels in de komende 400 km. slechts beperkt beschikbaar zijn. Dus morgen nog een paar uurtjes rijden.
De rit naar Sale, in Victoria, de laatste Australische staat deze reis, ging door een bergketen en vervolgens heuvelachtig gebied met veel bossen en open vergezichten. De dorpjes liggen ver uit elkaar, wel 50 km, dus het is verstandig om de benzinetank vol te hebben voor je aan de rit begint, want ook de volgende benzinepomp die je zult aantreffen is eenzelfde afstand verwijderd.
Bij aankomst in Sale, ben ik natuurlijk eerst even het veld gaan verkennen. En zoals beschreven in 98/1 is het nog steeds een makkelijk toegankelijk veld. Er stonden bij aankomst 10 PC 9's onder hun afdakjes, waarvan er eentje vlot daarna het luchtruim koos. Op één na alle PC 9's hadden het kleurenschema van de "Roulettes", het PC 9 demoteam van de Australische luchtmacht. Die ene, de '007' had een oranje/geel jasje aan met het ARDU-markings op de staart.