Voor het eerst heb ik op deze vlucht een Boeing 717 gehad. Dat is de DC-9 variant van Boeing, dus met 2 motoren achter aan de romp, maar dan zonder staartmotor, die de Boeing 727 wel heeft. Nooit geweten dat ze die kist ook daadwerkelijk hebben gehad, maar ik had er nu één. En de volgende vlucht is ook weer met een '71'. Onderweg hadden we af en toe een beetje turbulentie, maar niet erg schokkend. Ik heb het wel erger meegemaakt. Hier kreeg ik een iets kleinere auto mee, een Toyota Yaris sedan. Op zich groot genoeg hoor, maar opeens mis ik dan toch wel die cruise-control. Deze zal ik zeker missen op de weg naar Tindal. Ik hoop dan ook dat mijn volgende auto wel weer cruise-control zal hebben, dat is toch wel erg makkelijk.
In Darwin is het erg warm en vochtig. Je bent hier op maar een uurtje vliegen van Indonesië en dat verbaast me niks. Ik kreeg gewoon een klap toen ik het vliegtuig uit kwam. Zelfs bij het niets doen loopt het zweet je over de rug. Op het vliegveld van Darwin staan nog diverse sun-shelters waar waarschijnlijk ooit de Mirages en Hornets nog onder hebben gestaan, maar er was geen kist te bekennen in die area. Aan de zuidkant van het veld is ook een museum gehuisvest. Daar hebben ze een B-52G in een hangaar geplaatst, en om er dan nog wat meer van te maken, hebben ze er enkele kisten meer bij weten te verzamelen.