Op het noordelijke eiland liggen de 2 nog operationele velden, die beiden viewing areas hebben.

De vlucht met de ZK-NCL verliep voorspoedig en na aankomst op Auckland moesten er eerst nog enkele essentiële zaken gekocht worden, zoals een paar pakjes shag voor Pieter en verloopstekkers voor mijn elektrische apparatuur. Daarna kon ik dan eerst in de rij gaan staan voor de immigratie en papierencontrole. Om daarna de koffers op te kunnen pikken en opnieuw in de rij te gaan staan, om te laten controleren of je geen agrarische producten mee naar binnen probeerde te brengen. Australië en Nieuw-Zeeland zijn hier erg streng op, om te voorkomen dat er allerlei besmettelijke ziekten het land binnenkomen. Ook je bagage wordt bij aankomst ontsmet, voor je het van de band kunt halen.
Na een dik uur was ik dan eindelijk door alles heen en kon de huurauto worden opgehaald. Dit keer een Mazda6, maar wel met het stuur aan de "verkeerde" kant. Want ze rijden hier namelijk links, net als in Engeland. Alleen zitten hier de hendeltjes dus ook omgedraaid, want in Engeland meestal niet zo is. Maar na een dagje rijden gaan de ruitenwissers al een stuk minder vaak aan bij het nemen van een bochtje :-) Nu had ik die ruitenwissers de eerste avond, op weg naar het hotel meteen al nodig. Het was maar een graad of 15, tegen een graad of 30 in Hawaï. Dus dat scheelde een jas. De regen en wind zijn dan ook meteen een stuk minder aangenaam.