USA 30 september - 17 oktober 2011

Na de werk-trip van maart jl., was het nu tijd om een keer een reis te plannen met alleen maar hobby en geen werk. In de open-dagen agenda van Scramble stonden enkele leuke dagen opgesomd, te weten Miramar, Holloman, Edwards en Lemoore. Dus het was wel duidelijk welke kant het op zou gaan. Na enige tijd kwam er een bericht van 4Aviation voorbij, waarin zij aankondigden naar de open dagen van NAS Oceana en MCAS Miramar te gaan. Die optie heb ik ook nog even overwogen, maar heb uiteindelijk toch besloten om mijn eigen plan maar door te zetten. Dus de tickets werden snel even online geboekt en een tijdje later ook de huurauto. Een week of 2-3 voor vertrek werden de kritieke hotels/motels geboekt, want je kunt verwachten dat je het niet op het laatste moment moet laten aankomen als er een vliegshow in het "dorp" gepland staat.

Door de mindere ervaring van de laatste keer met het fenomeen "Schipholtaxi", heb ik dit keer de auto maar zelf op Schiphol geparkeerd.

De PH-BFR "Rio de Janeiro", een Boeing 747-Combi, werd gebruikt voor vlucht KL 601 van Amsterdam naar Los Angeles. De vlucht vertrok met bijna 45 minuten vertraging, maar die verloren tijd werd onderweg volledig ingehaald. Ik heb het infoscherm enige tijd rond de 1036 km/h aan zien geven.
Om 11:40 lokale tijd werd de grond weer geraakt, maar het duurde door de lange rijen bij de immigratie, nog tot half drie voor ik uiteindelijk mijn huurauto in ontvangst kon nemen. De komende weken rijd ik rond in een grijze Mazda6.

Snel werd de koers gezet op Long Beach, het eerst veld van deze trip. Daar wachtte een leuke verrassing op me. Toen ik bij de fabriek stond om de daar aanwezige C-17's te lezen, viel mijn blik op een staart van een C-17 met "vreemde vlag" aan de noordkant van het veld, die boven de blast-deflectors zichtbaar was. Reden genoeg om het veld dus langs die kant verder te gaan verkennen. Via een parkeerplaats kon ik bij een hek komen, maar omdat er personeel rondliep, heb ik eerst maar even netjes toestemming gevraagd om de kist te mogen platen. Het stuk hek waar ik wilde platen, met de zon in de rug, was toch niet zichtbaar vanuit hun wachthokje, dus ze bleven wel even binnen, dan zagen ze het ook niet. Ze gaven ook nog een andere stek aan, die gewoon op de openbare weg is en ook goed zicht geeft. Maar dan heb je in de late middag dus vol tegenlicht. (zie beide foto's)
Ook de stek bij de verkeerstoren werd nog even gecontroleerd en leverde ook nog 2 Globemasters op. Al met als dus een vruchtbare stop. Daarna was het tijd om de eerst Subway te gaan bezoeken, want ik kreeg inmiddels al wel een beetje honger en dorst. En ik moest nog een stukje rijden naar Miramar.